Daily Archives: April 11, 2012

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಚಿಂತನಶೀಲತೆಯ ಕೊರತೆ

– ಆನಂದ ಪ್ರಸಾದ್

ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷವು ನಾಯಕತ್ವ ಹಾಗೂ ಚಿಂತನೆಯ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದೆ. ಪರಮ ಭ್ರಷ್ಟರನ್ನು ಜಾತಿಯ ಮುಖ ನೋಡಿ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಚಿಂತನೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಪರೋಕ್ಷ ಸುಳಿವುಗಳು ಇವೆ. ಇದರಿಂದ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಹಾನಿಯೇ ಹೊರತು ಲಾಭವಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇದುವರೆಗೆ ಕರ್ನಾಟಕವು ಕಂಡು ಕೇಳರಿಯದ ಪರಮ ಭ್ರಷ್ಟ ಮಾಜಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯೊಬ್ಬರನ್ನು ಅವರು ತಮ್ಮ ಮಾತೃ ಪಕ್ಷವನ್ನು ತೊರೆದರೆ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಪಕ್ಷದ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರೆ ತಮ್ಮ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷವು ಸಿದ್ಧವಿದೆ ಎಂಬ ಸುಳಿವನ್ನು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ರಾಜ್ಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷರು ಹೇಳಿರುವ ವರದಿಯಾಗಿದೆ. ತಮ್ಮ ಪಕ್ಷದ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಒಪ್ಪಿದ ಕೂಡಲೇ ಭ್ರಷ್ಟರ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ತೊಳೆದು ಹೋಗುತ್ತದೆಯೇ? ಇಂಥ ಸಮಯಸಾಧಕತನದ ಧೋರಣೆಗಳಿಂದ ಪಕ್ಷವು ಜನರ ವಿಶ್ವಾಸ ಗಳಿಸಲಾರದು ಮತ್ತು ಗಳಿಸಿದ ವಿಶ್ವಾಸವೂ ಕಳೆದುಹೋಗಬಹುದು. ಇದೇ ರೀತಿ ಅಕ್ರಮ ಗಣಿವೀರ ಹಾಗೂ ಈಗ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿರುವ ದೇಶದ್ರೋಹಿ ಮಾಜಿ ಮಂತ್ರಿಯೊಬ್ಬರನ್ನು ಹಾಗೂ ಅವರ ಅಕ್ರಮ ಗಣಿ ಹಣದಿಂದ ಹೊಸ ಪಕ್ಷ ಕಟ್ಟಿದ ಇನ್ನೊಬ್ಬರನ್ನೂ ಕೂಡ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹಿಂಜರಿಯದ ಮನೋಸ್ಥಿತಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸಿನ ಕೆಲವರಲ್ಲಿ ಇರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಶತಮಾನಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಇತಿಹಾಸ ಇರುವ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷವು ಸೂಕ್ತ ಚಿಂತನೆ ಇಲ್ಲದೆ ಬಳಲುತ್ತಿರುವ ಕಾರಣ ಇಂಥ ವಿಕೃತ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲುವ ಸಲುವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಎನ್ನಲು ಅಡ್ಡಿಯಿಲ್ಲ. ಯಾರು ಮೊದಲಿನ ಸರ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗಿ ಪರಮ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ನಡೆಸಿ ಮತ್ತೆ ಚುನಾವಣೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೋ ಅಂಥ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಜನ ಅವರನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಮೂಲಭೂತ ಚಿಂತನೆಯೂ ಇಲ್ಲದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಚಿಂತನೆಯ ದಿವಾಳಿಕೋರತನವೇ ಅದಕ್ಕೆ ಮುಳುವಾಗಬಹುದು.

ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಬಿಜೆಪಿ ಸರ್ಕಾರದ ದುರಾಡಳಿತ ಹಾಗೂ ಭ್ರಷ್ಟತೆಯಿಂದ ಜನ ರೋಸಿಹೋಗಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಆಡಳಿತದ ಭರವಸೆಯನ್ನು ನೀಡುವಂಥ ನಾಯಕನ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷವು ಚುನಾವಣೆಗೆ ಹೋದರೆ ಗೆಲ್ಲುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಮುಂಬರುವ ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಇದೆ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಪರಮ ಭ್ರಷ್ಟರಿಗೂ, ಅಕ್ರಮ ಗಣಿಕಳ್ಳರಿಗೂ, ದೇಶದ್ರೋಹಿಗಳಿಗೂ ಜಾತಿ ಅಥವಾ ಹಣದ ಮುಖ ನೋಡಿ ಮಣೆ ಹಾಕಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯ ಇಲ್ಲ. ನಾಯಕತ್ವದ ಗುಣ ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅದು ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೇ ಬರುವಂಥ ಒಂದು ಗುಣ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ನಾಯಕರನ್ನು ತರಬೇತಿ ಮಾಡಿ ರೂಪಿಸಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಇಂಥ ನಾಯಕತ್ವದ ಗುಣ ಯಾರಲ್ಲಿ ಇದೆಯೋ ಅದನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ನಿರ್ಣಯ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಅವಕಾಶ ಕೊಟ್ಟರೆ ಮತ್ತು ಜನರನ್ನು ತಮ್ಮತ್ತ ಆಕರ್ಷಿಸಿ ಸಂಘಟಿಸುವ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಕೊಟ್ಟರೆ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷವು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಏರಿ ಉತ್ತಮ ಆಡಳಿತ ನೀಡುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ. ಪ್ರಸಕ್ತ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಂಥ ನಾಯಕತ್ವದ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಇರುವ ಮುಂಚೂಣಿ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎಂದರೆ ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯ. ಸಮಾಜವಾದಿ ಹಿನ್ನೆಯಿಂದ ಬಂದಿರುವ ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯ ಅಧಿಕಾರಿ ವರ್ಗವನ್ನು ಹದ್ದುಬಸ್ತಿನಲ್ಲಿಟ್ಟು ಉತ್ತಮ ಆಡಳಿತ ನೀಡಬಲ್ಲ ಹಾಗೂ ಅರ್ಥಿಕ ಶಿಸ್ತು ತರಬಲ್ಲ ನಾಯಕ. ಇಂಥ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ನಾಯಕತ್ವದ ಸ್ಪಷ್ಟ ಭರವಸೆ ಸಿಗದಿರುವ ಅತಂತ್ರ ಸ್ಥಿತಿ ಇರುವ ಕಾರಣ ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಂಘಟನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿಲ್ಲದಂತೆ ಕಂಡು ಬರುತ್ತದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯನವರೂ ಒಂದು ಜಾತಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಜೊತೆಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವ ಮುತ್ಸದ್ಧಿತನ ತೋರಿದರೆ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಉತ್ತಮ ನಾಯಕತ್ವ ನೀಡುವ ಎಲ್ಲ ಸಾಧ್ಯತೆಯೂ ಇದೆ.

ಚಿಂತನಶೀಲ ಗುಣ ಹಾಗೂ ನಾಯಕತ್ವದ ಗುಣ ಒಂದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವುದು ಬಹಳ ಅಪರೂಪ. ಚಿಂತನಶೀಲ ಗುಣ ಇರುವ ಸಾಹಿತಿಗಳು, ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು, ಚಿಂತಕರು, ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರು ಮೊದಲಾದವರಲ್ಲಿ ನಾಯಕತ್ವದ ಗುಣ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಅದೇ ರೀತಿ ನಾಯಕತ್ವದ ಗುಣ ಉಳ್ಳ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು, ಉದ್ಯಮಿಗಳು ಮೊದಲಾದವರಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಪಕ ಚಿಂತನೆಯ ಅಭಾವ ಇರುತ್ತದೆ. ಇವೆರಡೂ ಗುಣಗಳು ಒಂದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದಂಥ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅವರು ಒಂದು ದೇಶ ಅಥವಾ ಜನಾಂಗವನ್ನು ಸರ್ವತೋಮುಖ ಹಾಗೂ ಸಮತೋಲಿತ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯೆಡೆಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಬಲ್ಲರು. ಹೀಗಾಗಿ ನಾಯಕತ್ವದ ಗುಣ ಉಳ್ಳವರು ಚಿಂತನಶೀಲರಿಂದ ಸಲಹೆಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡು ಮುನ್ನಡೆಯುವುದು ಯಾವಾಗಲೂ ಆರೋಗ್ಯಕರ ಹಾಗೂ ಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿ. ಇದರಿಂದ ದೇಶಕ್ಕೆ, ಮಾನವ ಜನಾಂಗಕ್ಕೆ ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ಒಳಿತಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೆ ಸದ್ಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಚಿಂತನಶೀಲ ಗುಣ ಹಾಗೂ ನಾಯಕತ್ವದ ಗುಣ ಎರಡೂ ಇರುವ ನಾಯಕ ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯ ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು. ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯನವರು ಮೂಲತಃ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅವರ ಕೈಗೆ ಮುಂದಿನ ಚುನಾವಣೆಗಳನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನೀಡಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯಾಗಿ ಬಿಂಬಿಸಿದರೆ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಉತ್ತಮ ನಾಯಕತ್ವ ಸಿಗಲು ಸಾಧ್ಯ. ಕಾಂಗ್ರೆಸಿನಲ್ಲಿ ಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನ ಖರ್ಗೆ, ವೀರಪ್ಪ ಮೊಯ್ಲಿ, ಪರಮೇಶ್ವರ್ ಮೊದಲಾದ ನಾಯಕರು ಇದ್ದರೂ ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯನವರಂತೆ ಜನರ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಬಲ್ಲ ವರ್ಚಸ್ಸು ಹೊಂದಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ಉಳಿದ ನಾಯಕರು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಜಾಗತೀಕರಣ ಹಾಗೂ ಪ್ರತಿರೋಧ

 -ಡಾ.ಎಸ್.ಬಿ. ಜೋಗುರ

ಜಾಗತೀಕರಣದ ಪರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವವರಷ್ಟೇ ಅದರ ವಿರೋಧವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವವರೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಪರ-ವಿರೋಧ ಮಾತನಾಡಲು ಇಬ್ಬರ ಬಳಿಯೂ ಅಷ್ಟೇ ಸಮರ್ಥನೀಯವಾದ ಸಂಗತಿಗಳಿವೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಪೂರ್ವಗ್ರಹ ಪೀಡಿತರಾಗಿಯೂ ಈ ಜಾಗತೀಕರಣದ ಬಗೆಗಿನ ಮೇಲ್‍ಮೇಲಿನ ಗ್ರಹಿಕೆಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿಯೇ ಮಾತನಾಡುವುದೂ ಇದೆ. ಜಾಗತೀಕರಣದ ಭರಾಟೆಯಲ್ಲಿ ಆಯಾ ಸಮಾಜದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಂಗತಿಗಳು ಕೂಡಾ ಕೊಚ್ಚಿಹೋಗುವ ಇಲ್ಲವೇ ಅಮೂಲಾಗ್ರವಾಗಿ ಬದಲಾವಣೆ ಹೊಂದುವ ಅಪಾಯಗಳ ನಡುವೆಯೇ ತನ್ನತನವನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ಕಾಳಜಿ ಬಹುತೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿದೆ.

ಜಾಗತೀಕರಣವೆನ್ನುವುದು ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ಆರ್ಥಿಕವಾದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡರೂ ಅನುಷಂಗಿಕವಾಗಿ ಆ ಸಮುದಾಯದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಾಳಜಿಗಳನ್ನು ಬಾಹ್ಯ ಒತ್ತಡದ ಮೂಲಕ ಪ್ರಭಾವಿಸುವ ಅಂಶವಾಗಿಯೂ ಅದು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದಿದೆ. ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕವಾದ ಜಾಗತೀಕರಣಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿರೋಧ ಒಡ್ಡುವ ಕ್ರಿಯೆ ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಹಾಗೂ ಜಟಿಲವಾದುದು. ಧರ್ಮ, ಭಾಷೆ, ಸಮೂಹ ಮಾಧ್ಯಮ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ವ್ಯಾಪಾರಗಳೆಲ್ಲವೂ ಸ್ಥಾನಪಲ್ಲಟಗೊಳ್ಳುವ ಇಲ್ಲವೇ ಕಲುಷಿತಗೊಳ್ಳುವ ಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿರುವಾಗಲೇ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಜಾಗತೀಕರಣಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿರೋಧಗಳು ಎದುರಾಗುವುದಿದೆ. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಜಾಗತೀಕರಣದ ಆರಂಭವೇ ತನ್ನ ಬೆನ್ನ ಹಿಂದೆ ಪ್ರತಿರೋಧವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಚಲನೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ವಿಶ್ವದ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಎಲ್ಲೆಗಳು ವಿಸ್ತೃತವಾಗುತ್ತಾ ಬಂದು, ಆರ್ಥಿಕ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಹರಡಿ ಆ ಮೂಲಕ ಒಂದು ಬಗೆಯ ಆರ್ಥಿಕ ಉದ್ವೇಗ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುವ ನಡುವೆ ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾದ ಸಮಾಧಾನ ಇಲ್ಲವೇ ಅಭೌತ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ನೆಮ್ಮದಿ ಕೈಗೂಡಲಿಲ್ಲ.

ಜಾಗತೀಕರಣ ತಂದೊಡ್ಡುವ ಬಾಹ್ಯ ಒತ್ತಡಗಳಿಗೆ ನಲುಗಿದ ಆಯಾ ದೇಶದ ಅಸ್ಮಿತೆ ಪರೋಕ್ಷವಾದ ಪ್ರತಿರೋಧಕ್ಕೆ ಮುಂದಾಯಿತು. ತನ್ನ ದೇಶದ ಜೀವನ ವಿಧಾನವೇ ಬುಡ ಮೇಲಾಗುವ ಪ್ರಸಂಗಗಳು ಸನಿಹದಲ್ಲಿವೆ ಎನಿಸತೊಡಗಿದ್ದೇ ಈ ಬಗೆಯ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಜಾಗತೀಕರಣದ ಪ್ರತಿರೋಧಗಳು ಮೂಡತೊಡಗುತ್ತವೆ. ಆಷ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮೇಲಣ ಹಲ್ಲೆಯ ಹಿಂದೆ ತನ್ನ ನೆಲೆಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವ ಭಯವೇ ಆಗಿರಲಿಕ್ಕೆ ಸಾಕು. ವಸಹಾತು ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ವಸಾಹತೋತ್ತರ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಭಾರತದಂತಹ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ತನ್ನ ಅನನ್ಯವಾದ ಜೀವನ ವಿಧಾನವನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ಸ್ವದೇಶಿ ಮಂತ್ರ ಪಠಣವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕಾಯಿತು. ಈಗಂತೂ ಗ್ಲೋಬಲೈಜೇಷನ್  ಮೂಲಕ ತನ್ನತನವನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುವತ್ತ ಅನೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಮುಂದಾಗಿವೆ. ಮತ್ತೆ ಕೆಲ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಈ ಜಾಗತೀಕರಣದ ಹಾವಳಿಯಿಂದ ತನ್ನ ದೇಶದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಹರಸಾಹಸ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ಆ ಮೂಲಕ ಕಲುಷಿತವಾಗುವ ಇಲ್ಲವೇ ಸಂಕರಗೊಳ್ಳಲಿರುವ ತಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಬಚಾವ್ ಮಾಡುವ ಹವಣಿಕೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಬಗೆಯ ಪ್ರತಿರೋಧ ಒಂದು ಅಮೂರ್ತವಾದ ಗೋಡೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವ ಮೂಲಕವಾದರೂ ಅದನ್ನು ಸಾಧ್ಯ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಹೊರಟಿರುವುದಿದೆ. ಕೆಲ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಂತೂ ತಮ್ಮ ಪ್ರಭುತ್ವದ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಸಂಚಯಗೊಳಿಸಿ ಸಾಂಸ್ಥಿಕವಾಗಿಯೇ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕವಾದ ಜಾಗತೀಕರಣವನ್ನು ಪ್ರತಿರೋಧಿಸುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿವೆ.

ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಜಾಗತೀಕರಣಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿರೋಧವನ್ನು ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಜಾಗತೀಕರಣದ ಅಂತರ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ವಿರೋಧಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕುವ ಮೂಲಕ ಇಲ್ಲವೇ ಬಾಹ್ಯ ಒತ್ತಡದ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ತಡೆಯಲು ಎಲ್ಲ ಬಗೆಯ ಪ್ರತಿರೋಧಗಳನ್ನು ಒಡ್ಡುವ ಮೂಲಕ ಅದನ್ನು ತಡೆಯುವುದಾಗಿದೆ. ಈ ಬಗೆಯ ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕತೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳ ಸಮಂಜನವಾಗಲೀ..  ಸ್ವಾಂಗೀಕರಣವಾಗಲೀ.. ಮುಖ್ಯವಾಗದೇ ಪ್ರತಿರೋಧವೇ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕೊಡುಕೊಳ್ಳುವ ಭರಾಟೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಬದಲಾಗುವ ಇಲ್ಲವೇ ಕಳೆದುಹೋಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳೇ ಹೆಚ್ಚು. ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಆಪ್ತವಾಗಿ ಬರಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಮಾಡುವಾಗ ತನ್ನತನವನ್ನು ಮೀರುವ ಅಪಾಯವೂ ಇಲ್ಲದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರಭುತ್ವಗಳು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಜಾಗತೀಕರಣವನ್ನು ಪ್ರತಿರೋಧಿಸುವ ಧೋರಣೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಮೂಲಕ ಆಯಾ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಜೀವನ ವಿಧಾನವನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ದಿಶೆಯಲ್ಲಿ ಯತ್ನಿಸಬೇಕು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಂಘರ್ಷವನ್ನು ಕುರಿತು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದ ಹೆಲ್ಮೆಟ್ ನಿಹರ್ ಮತ್ತು ಇಸಾರ್ ಎನ್ನುವ ಚಿಂತಕರು ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಪಡುವುದಿದೆ.

ಒಂದು ಪ್ರಬಲ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಒಟ್ಟು ಜನಸಮುದಾಯ ಹಾಗೂ ಅಲ್ಲಿಯ ಪ್ರಭುತ್ವ ಹೇಗೆ ಈ ಬಗೆಯ ಜಾಗತೀಕರಣದ ಹಾವಳಿಯಿಂದ ತನ್ನ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಬಲ್ಲದು ಎನ್ನುವುದು ಕೂಡಾ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಕೆಳಗಿನ ಕೆಲವು ಪ್ರಮುಖ ಸಂಗತಿಗಳು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಜಾಗತೀಕರಣದ ಪ್ರತಿರೋಧಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬಲ್ಲವು.

1. ಸಂಘರ್ಷದಿಂದ ಉಂಟಾಗಬಹುದಾದ ಬಾಹ್ಯ ಮತ್ತು ಆಂತರೀಕ ಒತ್ತಡಗಳು.

2. ಆರ್ಥಿಕ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳ ಮೂಲಕ ಅನ್ಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಹೇರಿಕೆಯನ್ನು ತಡೆಯಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಪ್ರಬಲ ಇಚ್ಛೆ.

3.  ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ವಿವಿಧ ಆಯಾಮಗಳ ಮೇಲಿನ ದಟ್ಟ ಪ್ರಭಾವದ ಭಯ.

4. ತಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಬಗೆಗೆ ಮೇಲರಿಮೆಯ ಭಾವನೆ.

ಇಂದು ಕೇವಲ ಭಾರತ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೇ ವಿಶ್ವದ ಅನೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಅಮೇರಿಕೆಯ ಆರ್ಥಿಕ ಬಾಹುಳ್ಯದ ವಿಸ್ತೃತ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಮೂಲಕ ಉಂಟಾಗಬಹುದಾದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ತೊಡಕುಗಳ ಬಗೆಗಿನ ಜಾಗೃತ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಜಾಗತೀಕರಣದ ಪ್ರತಿರೋಧವೇ ಆಗಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ ತನ್ನ ಅನನ್ಯವಾದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ಇದ್ದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೂ ತಕ್ಕಮಟ್ಟಿಗಾದರೂ ಅದರ ಮೂಲ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಯತ್ನವಾಗಿದೆ. ಕೆನಡಾದಂತಹ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ತಮ್ಮ ದೇಶದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಅನನ್ಯತೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಮೇರಿಕಾದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ನಮ್ರವಾಗಿಯಾದರೂ ವಿರೋಧಿಸುತ್ತವೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಾನಂತರ ಮಲೇಶಿಯಾದಂತಹ ರಾಷ್ಟ್ರ ಚೀನಾ ಮತ್ತು ಭಾರತದ ವಲಸೆಗಾರರಿಂದ ಉಂಟಾಗಬಹುದಾದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸ್ವಾಂಗೀಕರಣದ ತೊಡಕುಗಳನ್ನು ಅನುಲಕ್ಷಿಸಿ ತನ್ನ ನೆಲದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಶಾಸನವನ್ನೇ ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಯಿತು. ಕಜಖಸ್ಥಾನ ರಷ್ಯಾದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿರೋಧಿಸುತ್ತಲೇ ನಡೆದಿದೆ. ಹೀಗೆ ಜಾಗತೀಕರಣದ ರಭಸದಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧೆಯೊಡ್ಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಜೊತೆಜೊತೆಗೆ ಆಯಾ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ತಮ್ಮ ನೆಲದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಉಳಿವಿಗಾಗಿ ಹೆಣಗಬೇಕಾಗಿದೆ. ಈ ನಡುವೆ ತಾನು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕವಾಗಿ ಪರಿಶುದ್ಧವಾಗಿ ಉಳಿಯಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಹಂಬಲದೊಳಗಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೆಲ್ಲಾ ಎಲ್ಲೋ ಒಂದು ಯುಟೊಪಿಯಾದ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಬಿದ್ದಿವೆ ಇಲ್ಲವೇ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಏಕತಾನತೆಯ ತಹತಹಿಕೆಯ ಆದರ್ಶವನ್ನು ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಿವೆ ಎನಿಸುವುದಿಲ್ಲವೇ?